SAMOOCENA DZIECI

By | Grudzień 12, 2014

Natomiast Ewelina ma silną potrzebę osiągnięć, której nie po­trafi zaspokoić. Mądry wychowawca mógłby jej pomóc w znalezie­niu drogi do sukcesu, odpowiedniej dla jej uzdolnień. Samoocena dzieci jest podstawą ich samoakceptacji, a są to waż­ne problemy psychologiczne. We wczesnym dzieciństwie samooce­na oparta jest o wygląd zewnętrzny („mam zadarty nos”) i o posia­dane przedmioty („mam własny komputer”). W środkowym okresie dzieciństwa ważne dla samooceny stają się właściwości zachowa­nia („jestem uczynny”), zdolności („umiem ładnie rysować”) i emo­cje („jestem wesoły”). Natomiast w okresie dorastania decydujące znaczenie mają postawy („chcę pomagać”) i przekonania („jestem sprawiedliwy”).

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *